აკრძალული სპორტიდან, ნაციონალურ სიმბოლომდე

0
19

მე-17 საუკუნის დასაწყისში იაპონიაში სისხლისმღვრელი სამოქალაქო ომი დასრულდა და ტოკუგავას გვარმა შოგუნის(სამხედრო დიქტატორი) , რომელსაც ნომინალურად იმპერატორი ნიშნავდა) ძალაუფლება მიიღო. ამის შემდეგ, ქვეყანაში ხანგრძლივი მშვიდობის პერიოდი დადგა, რომლის შედეგადაც მრავალი სამურაი უსაქმოდ დარჩა. მშვიდობიანობის დროს უფრო და უფრო ნაკლები ფეოდალი სჭირდებოდათ უბატონო სამურაებს კი, არ შეეძლოთ ისეთი საქმე დაეწყოთ, მათზე  უფრო დაბალი სოციალური ფენის წარმომადგენლები, ვაჭრები, ხელოსნები და გლეხები აკეთებდნენ. შესაბამისად, ზოგიერთი იძულებული გახდა  ქუჩის სუმოში ჩართული, მცირე შემოსავლის მიღების მიზნით.

ზოგჯერ, ქუჩის  კონტროლს აღარ ექვამდებარებოდა და მასობრივ არეულობებს იწვევდა. ერთი-ერთზე ბრძოლა ხშირად გადაიზრდებოდა ხოლმე მაყურებლებს შორის დაპირისპირებაში. ამის გამო,  მთავრობა დიდი ხნის განმავლობაში ცდილობდა სუმოს აკრძალვას და 1661 წელს, ფეოდალებსაც კი, აეკრძალათ მოჭიდავეთა გართობისთვის დაქირავება. მართალია ამ პერიოდში სუმო მთლიანად არ გამქრა, მაგრამ ძალიან შეილახა.

1684 წელს, რონინ იკაძუჩი გონდაიუს მეთაურობით, სუმოს მომხრეებმა დარწმუნეს მმართველები, რომ სუმო შინტოიზმის, უძველესი იაპონური რელიგიის ფილოსოფიას გამოხატავდა. შედეგად, სუმო კვლავ დაბრუნდა იაპონიაში  და დროთა განმავლობაში ნაციონალურ სიმბოლოდაც ჩამოყალიბდა.

დატოვე კომენტარი

გთხოვთ დაწერეთ თქვენი კომენტარი!
გთხოვთ შეიყვანოთ თქვენი სახელი აქ